آیا با لنز می شود خوابید؟

اگر با لنز بخوابید، چه می‌شود؟

تنها عضوی از بدن که اکسیژن مورد نیاز خود را به طور مستقیم از هوا دریافت می کند، قرنیه چشم است. اکسیژن از طریق هوا در اشک حل می شود و در تماس سطحی با قرنیه چشم، این اکسیژن را به قرنیه چشم انتقال می دهد.

بستگی به نوع لنز انتخابی دارد. این موضوع درباره لنزهای رنگی صادق نیست یعنی به هیچ عنوان نباید در هنگامی که لنز رنگی بر روی چشمان شماست با آن بخوابید.

در سال 1981 میلادی (1360 شمسی) بود که سازمان جهانی بهداشت، لنزهای طبی ای را معرفی کرد که می توانستند در هنگام شب نیز در داخل چشم باقی بمانند.
لنزهای طبی دارای قدرت عبوردهی اکسیژن بالا هستند. (استاندارد FDA امریکا برای عبوردهی اکسیژن در لنز طبق آخرین تحقیقات 125 می باشد) قابل خوابیدن هستند.

لنز هایی که DK/t (قدرت عبوردهی اکسیژن) بالای 125 را دارند این امکان را به شما می دهند که لنز را تا یک هفته بر روی چشم خود نگه دارید. البته اکثر متخصصان خوابیدن با لنز را به بیماران خود توصیه نمی کنند.

آزمایش های انجام پذیرفته بر این نوع از لنزها به اثبات رسانیده بود که می توان آنها را به مدت دو هفته و به طور مداوم در چشم ها نگه داشت. سایر مطالعات انجام شده توسط انجمن جهانی سلامت این زمان را به 30 روز نیز افزایش داد. با گذشت زمان و انجام مطالعات بیشتر بر روی انواع لنزهای طبی نشان داده شد که ابتلا به عفونت های چشمی در میان کسانی که با لنزهای طبی خود می خوابیدند بیشتر دیده می شود به همین دلیل هم انجمن جهانی سلامت حداکثر بازه زمانی نگه داشتن این نوع از لنزها را به 7 روز کاهش داد.

مضرات استفاده از لنز چشم در خواب

1- کمبود اکسیژن رسانی به قرنیه چشم:

جالب است بدانید که حتی در خواب هم، به قرنیه چشم اکسیژن رسانده می شود ، اما اگر هنگام خواب لنز به چشم باشد مانع از اکسیژن رسانی مناسب به قرنیه می شود.
قرنیه، چشم را از عوامل مضر مصون می دارد. بدون اکسیژن لنزهای تماسی خشک می شوند و خارج کردن لنزها از چشم با دشواری انجام می گیرد.
هم چنین به دلیل کمبود اکسیژن رسانی به قرنیه، وریدهای جدیدی مسئول اکسیژن رسانی به قرنیه می شوند و مشکلی به نام نئووسکولاریزاسیون را پدید می آورند.
علاوه بر تمامی مشکلاتی که گفته شد، افرادی که به طور منظم در هنگام خواب از لنزهای تماسی استفاده می کنند، دچار چشم درد و التهاب چشم می شوند که کراتیت نام دارد.
بیماری نئو وسکولاریزاسیون سبب می شود تا فرد به سختی بتواند از لنزهای تماسی استفاده کند.

2- بروز عفونت:

خوابیدن با لنزهای تماسی می تواند سبب بروز عفونت در قرنیه چشم شود. این عفونت ها شامل زخم قرنیه (پارگی محافظت نشده)، کراتیت (التهاب قرنیه) و نئووسکولاریزاسیون (رشد بیش از حد رگ های خونی در قرنیه چشم) است.

3- فشار به چشم ها:

خوابیدن با لنزهای تماسی سبب تحمیل فشار جسم خارجی به چشم ها می شود و احساس خستگی را برای فرد ایجاد می کند و ممکن است منجر به تیره و تار دیدن فرد در روز بعد شود.
استفاده طولانی مدت و دائمی از لنز منجر به سندرم خشکی چشم می شود. استفاده از لنز در طول شب و هنگام خواب، این فرآیند را سرعت می بخشد

علایم مشکلاتی که در اثر خوابیدن با لنزهای تماسی ایجاد می شوند

– چشم درد
– ورم چشم
– قرمزی چشم (گاهی چشم صورتی نیز نامیده می شود)
– تاری دید
– خارش چشم
– ترشح چشم
– حساسیت چشم
– ریزش اشک غیرارادی از چشم
– حساسیت به نور

هشدار:
گاهی اوقات افراد این علایم را جدی نمی گیرند و مراقبت های پزشکی لازم را به عمل نمی آورند. در نتیجه علایم کاهش بینایی ایجاد می شود که حتی می تواند منجر به کوری فرد گردد.

بنابراین لازم است در صورت بروز هر گونه مشکل در بینایی، فرد به چشم پزشک مراجعه کند و اقدامات درمانی لازم را انجام دهد.

  • * تذکرات
    اگر به علت حواس پرتی با لنز خوابیدید، روز بعد از عینک استفاده کنید و لنز را از چشم خود خارج کنید. این کار سبب می شود که علاوه بر استراحت دادن به چشم هایتان وضوح دید نیز داشته باشید.
  • استفاده طولانی مدت و دائمی از لنز منجر به سندرم خشکی چشم می شود. استفاده از لنز در طول شب و هنگام خواب، این فرآیند را سرعت می بخشد.
  • 0/5
  • 0 ratings
0 ratingsX
Very bad!BadHmmmOkeGood!
0%0%0%0%0%
برچسب ها

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Close