تاریخچه توسعه بازار فارکس

تاریخچه توسعه بازار فارکس

در سال 1967 بانکی در شیکاگو از دادن وام به صورت پوند به یک استاد دانشگاه به نام میلتون فریدمن خودداری کرد، زیرا وی قصد داشت از این وام برای سلف خریدن پول کشور انگلستان استفاده کند. فریدمن که می دانست پوند در مقابل دلار ارزش بسیار بالاتری دارد قصد داشت آن را بفروشد و بعد از آنکه قیمت پوند نزول کرد، دوباره آن را از جهت بازپرداخت به بانک بخرد و به این وسیله در زمان اندکی سود زیادی ببرد.

خودداری بانک از دادن این وام بر اساس توافق نامه بر تن وودز بود که 20 سال پیش از آن به تصویب رسیده بود. بر اساس این توافق نامه نرخ پول ملی هر کشور در برابر دلار ثابت بود و برای دلار نیز نرخ 35 دلار در مقابل هر انس طلا تعیین شده بود. هدف توافق نامه برتن وودز که از سال 1944 به اجرا درآمد، ایجاد ثبات بین المللی پولی با جلوگیری از به جریان افتادن پول بین کشورها و محدود ساختن سوداگری با پول دیگر کشور ها بود. قبل از این توافق نامه، پایه ارز طلا بر سیستم اقتصاد بین المللی حاکم بود.

از سال 1876 تا جنگ جهانی اول، پایه ارز طلا باعث ایجاد فاز جدیدی در ثبات قیمتها شد. چراکه قیمت طلا پشتیبان پول بود. این سیستم موجب شد سنت صدها ساله پادشاهان و فرمانروایان که ارزش پول را خود سرانه پائین می آوردند و باعث ایجاد تورم می شدند منسوخ شود.

اما توافق نامه برتن وودز و پایه ارز طلا نیز سیستم های بدون ایرادی نبودند. هنگامی که یک اقتصاد به قدرت میرسید، شروع به واردات سنگین از کشورهای دیگر مینمود تا آنجا که ذخایر طلایی که پشتوانه پول آن  اقتصاد بود، ته می کشید و در نتیجه این امر، از عرضه پول کاسته شده و نرخ بهره افزایش می یافت و فعالیتهای اقتصادی به حدی پایین می آمد که به رکود می انجامید. در نهایت قیمت کالا به پائین ترین سطح خود می رسید و کشورهای دیگر را ترغیب می کرد برای خرید بی حساب و کتاب به آنها هجوم آورند. در نتیجه با تزریق طلا به اقتصاد، دوباره عرضه پول افزایش یافته، نرخ های بهره کاهش می یافت و دوباره اقتصاد ثروتمندی به وجود می آمد.

این فرایند رونق – نزول اقتصادی در زمان سلطه پایه ارز طلا ادامه داشت تا آنکه وقوع جنگ جهانی اول باعث توقف گردش تجارت و مانور آزادانه طلا شد. پس از دو جنگ جهانی، توافقنامه برتن وودز به تصویب رسید و کشور های امضا کننده موافقت کردند با سود اندکی ارزش پول خود را در برابر دلار و همچنین نرخ  معادلی را برای طلا ثابت نگهدارند. این کشور ها مجاز نبودند ارزش پول خود را برای منافع تجاری پائین آورند و در صورت انجام چنین امری فقط می توانستند حداکثر 10 درصد از ارزش پولخود بکاهند. در دهه پنجاه میلادی حجم روز افزون تجارت بین المللی منجر به جابجایی سرمایه های انبوهی شد که حاصل ساخت و ساز های پس از جنگ بود.

این کار باعث بی ثباتی نرخهای ارزی تعیین شده در توافقنامه برتون وودز گردید. سر انجام در سال 1971 این تولفقنامه باطل شد و دیگر دلار آمریکا قابل تبدیل به طلا نبود. تا سال1973 شناوری ارزهای کشورهای مهم صنعتی بیشتر شد و عمدتا عرضه و تقاضای بازار معاملات ارز قیمت آنها را تعیین می کرد. در طول دهه 70 میلادی قیمتها روزانه در حال تغییر بودند. با حجم، سرعت و ناپایداری روز افزون این تغییرات منجر به ایجاد ابزار جدید مالی، بیس قانونی بازار آزاد شدن تجارت شد. در دهه80 میلادی خروج سرمایه ها از مرز ها با پیدایش رایانه و تکنولوژی تسریع و باعث گسترش بازار به آسیا، اروپا و آمریکا شد.

پس از آن بانکها که به لحاظ ماهیت بانکی خود همیشه درگیر جریان ارزهای خارجی بودند به فکر مدیریت منابع ارزی خود افتادند و به همین جهت یک جریان بین بانکی را بوجود آوردند تا بواسطه آن بتوانند ارزهایی را که فکر می کردند در آینده ارزش بیشتری خواهند داشت، تهیه و آنهایی را که فکر می کردند ارزش خود را از دست خواهند داد، بواسطه این جریان بفروشند. لذا از آنجا که هر بانکی استراتژی خاص خود را دنبال می کرد، جریانی بنام جریان تبادل ارزهای خارجی ایجاد گردید.

مهاملات ارزی از حدود روزانه 70 میلیارد دلار در دهه 80، به روزانه 5/1 تریلیون دلار در سالهای آغازین قرن بیست و یکم افزایش یافت.

یکی از عوامل عمده تسریع تجارت ارز، گسترش سریع بازار یورو به دلار بود. بازار یورو به دلار، اولین بار در دهه 50 به وجود آمد. زمانی که درآمد نفت روسیه که به دلار بود، ( از ترس آنکه توسط قانون گذاران آمریکا بلوکه شود ) خارج از آن کشور به سپرده گذاشته شد.

این کار سرمایه برون مرزی عظیمی را از کنترل مقامات آمریکا خارج کرد. سپس دولت آمریکا قوانینی وضع کرد تا وام دادن به خارجیان را محدود کند. بازارهای اروپایی جاذبه خاصی داشتند چرا که مقررات کمتر و بازده بیشتر داشتند. از اواخر دهه 80 به بعد شرکتهای آمریکایی شروع به گرفتن وام از کشورهای آن سوی آب کردند و بازار های اروپایی را مکان سودمندی برای کنترل نقدینگی، گرفتن وامهای کوتاه مدت و تامین مالی واردات و صادرات یافتند. لندن بازار عمده برون مرزی بوده و هست. در دهه 80 میلادی وقتی بانکهای انگلیس برای حفظ موقعیت راهبرانه خود در تجارت جهانی شروع به وام دادن با دلار به عنوان جایگزینی برای پوند کردند، به یک مرکز کلیدی در بازار یورو به دلار مبدل شدند. موقعیت مناسب جغرافیایی لندن  ( که بین بازارهای آسیا و آمریکا واقع شده است ) یکی دیگر از دلایل حفظ برتری این  کشور در بازارهای اروپایی است.

تاریخچه توسعه بازار فارکس

  • 0/5
  • 0 ratings
0 ratingsX
Very bad!BadHmmmOkeGood!
0%0%0%0%0%
برچسب ها

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Close