خواص و مضرات فلفل سبز

خواص و مضرات فلفل سبز و قرمز (تند و شیرین)

فلفل سبز از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی گرم و خشک است از نظر خواص معتقدند که بادها و گازهای غلیظ را تحلیل می برد و گرفتگی ها و انسداد راباز میکند و اگر با عسل خورده شود محرک نیروی جنسی است. درد دندان را تسکین می هد. برای حلق مضر است. از این نظر باید با عناب خورده شود مقدار خوراک از گوشت غلاف آن تا ۷ گرم است و تخم آن خیلی گرمتر از گوشت آن است. اگر ماهی را با آن بپزند ضررهای ماهی را رفع می کند…

فلفل سبزها گونه های مختلف از جنس Capsicum هستند که به طور کلی به دو صورت در بازار عرضه می شوند: قسم اول فلفل سبز تند یا فلفل قرمز که قرمز شده ان را « فلفل فرنگی » نیز می گویند. در کتب طب سنتی با نام « فلفل احمر »، « فلفل هندی » نام برده شده است. به فرانسوی Piment و Piment rouge و به انگلیسی: Cayenne pepper و Bird chilli گفته می شود . گیاهی است از خانواده Solanaceae که نام علمی آن Capsicum frutescens L. و مترادفهای آن Capsicum minimum Roxb و C. fastigiatum است. و گونه های دیگری نیز دارد که از نظر خواص کم و بیش شبیه به این گونه هستند.

مشخصات

فلفل سبز تند گیاهی است چند ساله که ارتفاع ساقه آن تا ۲ متر هم می رسد دارای شاخه های منشعب برگهای آن بیضی نوک تیز شبیه برگ ریحان ولی صاف و کمی مومی. گلهای آن به رنگ سبز مایل به سفید که در محل اتصال دمبرگ به ساقه ظاهر می شود و معمولا از هر نقطه دو گل خارج می شود. ساقه های آن چوبی و ضخیمتر از ساقه فلفل سبز شیرین. میوه آن کمی گوشتی طول آن معمولا ۵/۳ – ۵/۲ سانتی متر و قطر آن ۵/۱ – ۵/۰ سانتی متر. خیلی تند است، رنگ آن ابتدا سبز که اگر در آن حالت چیده شود به نام فلفل سبز مصرف می شود ولی پس از آن که کاملا رسید رنگ آن قرمز می شود و طعم آن نیز خیلی تند تر می گردد که از گرد خشک آن فلفل قرمز یا Ciill pepper برای مصرف در غذاها تهیه می گردد. در وسط میوه محور سفیدگوشتی اسفنجی وجود دارد که تخمها در اطراف این محور قرار گرفته اند. این فلفل ها معمولا در مناطق حاره و نواحی گرم سایر مناطق خوب رشد می کنند. ولی در مناطق معتدله نیز کاشته می شوند. از گیاهان بومی مکزیک و جنوب امریکای شمالی است.

قسم دوم فلفل سبز شیرین

به فارسی « فلفل دلمه ای » و « فلفل شیرین » به فرانسوی Poivre de Guince و به انگلیسی Guivea Pepper و Paprika گفته می شود ، گیاهی است از خانواده Solanaceae نام علمی آن Capsicum Annuum L. گفته می شود.
فلفل سبز شیرین نیز دارای انواع معتددی است که از نظر رنگ و اندازه و طعم کمی با هم تفاوت دارند.

مشخصات

فلفل سبز شیرین گیاهی است یک ساله که ارتفاع آن از 1 – 3 متر یا کمی بیشتر، برگهای آن سبز، بیضی و نوک تیز است. گلهای آن به رنگ سفید و منفرد معین باز محل اتصال دم برگ به ساقه فقط یک گل خارج می شود. میوه آن ستته باغلافی گوشتی که نسبتا بزرگ می شود، طول آن به طور متوسط ۱۵ – ۱۰ سانتی متر هم می رسد. رنگ نارس آن سبز ولی پس از رسیدن کامل به رنگهای زرد قرمز و یا قهوه ای و ارغوانی بیرون می آید. در وسط آن محوری است اسفنجی گوشی سفید که تخمهای میوه در اطراف آن محور قرار گرفته اند. بعضی میوه ها دراز و نازک است و برخی کوچکتر و گرد و بالاخره تعدادی گوشتی و مخروطی شکل می باشند. در مناطق معتدله و سرد میوه ها معمولا شیرین تر و تندی آن کم است که به طور خام با سالاد و یا پخته آن به صورتهای مختلف مصرف می شود.

ترکیبات شیمیایی

از نظر ترکیبات شیمیایی و مواد عامله فلفل سبزها اولا منبع بسیار غنی ویتامین C می باشند و مقدار ویتامین C آنها به مراتب بیشتر از ویتامین C موجود در مرکبات است و مقدار آن به طور متوسط به شرح زیر می باشد.

1) فلفل سبز تند که در حالت سبزی چیده شده باشد: گوشت غلاف تازه آن که تخم آن خارج شده باشد ( به طور خام ) دارای 235 میلی گرم ویتامین C در هر 100 گرم است.

2) فلفل سبز تند که در حالت کاملا رسیده و قرمز باشد: گوشت غلاف تازه آن با تخم یا بی تخم ( خام ) دارای 369 میلی گرم ویتامین C در هر صد گرم است .

3) فلفل دلمه ای شیرین خام تازه چیده شده: دارای 128 میلی گرم ویتامین C در هر صد گرم است.

ترکیبات گیاه

تحقیقات نشان داده است که اسید بیرنگ کپساسین به عنوان فعالترین عنصر موجود در فلفل میباشد.
کپساسین، سبب کاهش میزان کلسترول خون و کاهش شدت سیگنالهای درد در بدن میشود. این ماده همچنین خاصیت ضد اکسیدی (که سلولهای شما را از آسیب دیدن محافظت می کند) و ضد باکتری دارد. (کپساسین) ماده ای در فلفل است که سبب گرم بودن این گیاه میشود. هر چند که فلفل گیاهی گرم است، اما کپساسین موجود در آن در واقع سبب کاهش درجه حرارت بدن میشود که یکی از دلایل اصلی تمایل مردم مناطق آب و هوایی گرم به مصرف زیاد فلفل محسوب میشود. این ماده همچنین به بسیاری از خواص درمانی فلفل کمک می کند تا سیستم قلبی – عروقی را تحریک، سیستم هاضمه را تقویت، درد موجود روی پوست یا مفاصل بدن را تسکین بخشد، و به مثابه (داروی ضد احتقاق و ضد باکتری) عمل می کند. فلفل میزان کلسترول خون را پایین می آورد. که این امر باعث پایین آمدن فشارخون میشود.
این گیاه همچنین از انعقاد خون در رگهای خونی جلوگیری می کند، این خواص فلفل به پیشگیری از بیماریهای قلبی نظیر آرترواسکلروز (سخت شدن رگها) کمک می کند. هر چند فلفل سبب سوزش زباد میشود، اما این گیاه واقعاً مسکنی قوی است. این گیاه ابتدا سبب تحریک درد میشود، اما سپس شدت علایم درد را در بدن کاهش می دهد. این حالت، آنرا برای افرادی که از درد مزمن رنج می برند به طرز خاصی مؤثر کرده است چون چندین روز طول می کشد که نتایج قابل توجه آن معلوم گردد. آنهایی که از زونا، درد ناشی از دیابت، درد پس از برداشتن پستان (ماستکتومی) و سایر دردهای پس از عمل جراحی رنج می برند، می توانند به ویژه از چندین نوع فلفل یا انواع (کرمهای کپساسین) که قابل دسترسی است، بهره ببرند.
کپساسین موجود درفلفل نه تنها درد آرتروز و آرتریت روماتیسمی را تسکین می دهد، بلکه به کاهش میزان ورم ناشی از این حالات وقتی که به عنوان پماد موضعی مورد استفاده قرار گیرد، کمک می کند. فلفل با تحریک تولید مایعات هاضمه در معده و نابودی باکتریهایی که می توانند عامل عفونت باشند، قدرت هضم را تقویت می کند. خاصیت ضد باکتری فلفل همچنین از اسهال ناشی از عفونت جلوگیری می کند.این گیاه به عنوان داروی ضد احتقان، سبب رقیق و نازک شدن خلط و خارج شدن آن از ریه ها میشود. از آنجا که این گیاه بافت ریه را تقویت می کند، در نتیجه برای آنهایی که مبتلا به آمفیزم هستند نیز مفید است.

اشکال موجود

فلفل را می توان با خوردن فلفل قرمز خام یا پخته شده مصرف کرد. پودر فلفل قرمز خشک نیز موجود است که می توان آنرا به غذا اضافه کرد، در مایعات، چای یا شیر مخلوط کرد یا کپسول آنرا مصرف کرد.

نحوه مصرف

چون فلفل برای قلب خیلی مفید است، اضافه کردن مرتب آن به غذا یا مصرف کپسول آن می تواند از بیماری قلبی پیشگیری کند. هر چند فلفل یک چاشنی محسوب می شود، اما این ماده واقعاً به هضم بدن کمک می کند و برای اغلب زخم ها تحریک آور نیست. این ماده حتی در میزان مصرف پایین نیز قوی است، لذا بهتر است که بیشتر از مقداری با غذا میل می کنید از این ماده استفاده نکنید. کرم یا پودر فلفل به عنوان نوعی مسکن می تواند در تسکین درد دندان، زونا، آرتریت، پسوریازیس و سایر انواع دردهای مزمن مفید باشد، هر چند ممکن است مصرف این ماده سبب سوزش یا خارش نسبی گردد، اما این عارضه به زودی از بین می رود. چون فلفل ابتدا با تحریک و سپس کاهش شدت سیگنالهای درد در بدن مؤثر واقع میشود، لذا ممکن است درد کمی شدت پیدا کند، سپس باید ظرف چند روز اول مصرف، این اثر تا حد زیادی از بین برود.

به نظرتان فلفل تند بهتر است یا فلفل شیرین؟!

اگر ظرفیتش را دارید، فلفل تند بخورید!

فلفل تند و فلفل شیرین یا فلفل دلمه ای، محتوی فیبر و آب هستند. هر دو حاوی ویتامین C و مقادیر زیادی آنتی اکسیدان و ترکیبات کاروتنوئیدی هستند؛ این ترکیبات کاروتنوئیدی مواد محلول در چربی هستند که باعث ایجاد رنگ های مختلف از قرمز و نارنجی تیره تا سبز و بنفش و سیاه، می شود. البته طعم تند برخی فلفل ها به دلیل مواد قلیایی است که در آنها وجود دارد و طعمی تند و کمی تلخ را ایجاد می کند. البته فلفل تند، ویتامین C زیادی دارد و حتی می توان گفت غنی ترین منبع ویتامین C است اما از آنجا که در غذاهای ایرانی کمتر استفاده می شود، منبع غذایی مهمی برای تامین ویتامین C افراد محسوب نمی شود. در کل همه فلفل ها می توانند به بالا رفتن متابولیسم بدن کمک کنند اما فلفل تند می تواند انرژی غذا را تا حد زیادی بالا برده، باعث گرمازایی در بدن شده و در نهایت منجر به کالری سوزی و کاهش وزن شود. با اینکه استفاده بیش از حد از فلفل تند عوارضی ندارد و افراد هندی یا ساکنان آسیای دور با وجود مصرف غذاهای بسیار تند که برای ما ایرانی ها غیرقابل تحمل است، دچار مشکل نمی شوند اما از آنجا که در فرهنگ غذایی ما، خوردن غذاهای تند چندان متداول نیست، سیستم گوارشی بسیاری از افراد به غذاهای اینچنینی عادت ندارد و ممکن است بعضی افراد با خوردن این غذاها دچار سوزش معده، بالا رفتن فشار خون یا افزایش تپش قلب شوند. همچنین خوردن فلفل های تند به همه افراد، به خصوص افرادی که دچار مشکلات گوارشی بوده، به ویژه افراد مبتلا به هموروئید، به هیچ عنوان توصیه نمی شود چون باعث وخیم تر شدن حال شان می شود.

فلفل تند موثرتر است

هر دو فلفل، هم تند و هم شیرین خواص زیادی دارند که مشابه هم است؛ انواع فلفل حاوی مقدار زیادی آنتی اکسیدان های مختلف با خواص ضد سرطانی و ضد بیماری های قلبی-عروقی و ضد بیماری های مزمن هستند و خاصیت ضد التهابی شان بسیار زیاد است. البته تمام این خواص در فلفل تند بسیار بیشتر از فلفل شیرین است و شدت تاثیر گذاری اش بیشتر از فلفل شیرین است. تنها مشکل فلفل تند این است که برخی افراد نسبت به آن حساسیت دارند و به هیچ عنوان نباید این نوع فلفل را مصرف کنند، بنابراین به همه بیمارانی که برای مصرف فلفل تند مشکل دارند، توصیه می کنم از انواع فلفل های شیرین، فلفل های دلمه ای با رنگ های متفاوت استفاده کنند. این فلفل ها حاوی رنگدانه های متفاوتی هستند که هر کدام خواص آنتی اکسیدانی بسیار مفیدی دارند و بهتر است تمام بیمارانی که نمی توانند از فلفل تند استفاده کنند، فلفل شیرین با رنگ های مختلف میل کنند.

زیاد فلفل تند نخورید!

از نظر خواص تغذیه ای تفاوت چندانی بین فلفل تند و شیرین وجود ندارد و فقط فلفل ها با رنگ های مختلف، ترکیبات کاروتنوئیدی متفاوتی دارند و از لحاظ ارزش غذایی تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند. همه انواع فلفل ها حاوی آنتی اکسیدان هایی مثل ویتامین E هستند که قوی ترین آنتی اکسیدان است و برای سلامت افراد بسیار مفید و موثر. اما از لحاظ تغذیه تفاوت چندانی بین فلفل تند و فلفل شیرین وجود ندارد. تفاوت عمده آنها به ترکیبات فلاوونوئیدی و ترکیبات آنتی اکسیدانی برمی گردد که باعث طعم تند در برخی فلفل ها می شود. مسلما ترکیبات تند باعث ترشح بیشتر اسید معده می شود و افرادی که به غذاهای تند عادت می کنند، در دراز مدت ممکن است به مخاط دستگاه گوارشی خودشان آسیب برسانند. چراکه وقتی افراد ذائقه خودشان را به تندی عادت می دهند، بعد از مدتی حساسیت گیرنده های حس چشایی شان نسبت به طعم تند پایین می آید و به همین دلیل مجبور می شوند مقدار تندی غذا را بیشتر کنند تا باز هم طعم تند آن را احساس کنند. طعم تند در حد تعادل، طعم مطلوبی است که حتی می تواند قدرت پذیرش غذا را افزایش دهد. اما همان طور که گفته شد مصرف بیش از حد فلفل می تواند باعث آسیب به بافت یا مخاط دستگاه گوارش شود. در نهایت فراموش نکنید که تغذیه علم تنوع است و استفاده از هر دو نوع فلفل، تند و شیرین، در حد تعادل بسیار خوب است و طعم تند به شرطی که بیش از حد نباشد، می تواند باعث ایجاد تنوع و تغییر ذائقه شود.

برچسب ها

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Close