راه اندازی یک کسب و کار اینترنتی چقدر سرمایه میخواهد؟

حداقل سرمایه مورد نیاز برای راه اندازی یک کسب و کار اینترنتی چقدر است؟

آشنایی با اصطلاحات پرکاربرد در سرمایه گذاری کسب و کارهای اینترنتی

اطلاعات بیشتر و دقیق‌تر تصمیم‌های بهتر را تضمین نمی‌کند اما خطرپذیری آن را کمتر می‌کند. در تجارت الکترونیک اطلاعات به معنی اعداد و ارقام نیست، تصویر روشن و دقیق از نیازهای پیش روست. وقتی وارد حوزه کسب و کار اینترنتی شدید دریافت به موقع سرمایه نقش تعیین کننده‌ای در به‌نتیجه رسیدن تلاشهای شما خواهد داشت، مشروط به این که به دقیق‌ترین شکل ممکن تخمین بزنید چه میزان سرمایه، برای چه هدفی و در ازاء چه می‌خواهید جذب کنید. سرمایه‌گذاری و سرمایه‌پذیری در کسب و کارهای اینترنتی اگر چه دو مسیر مختلف‌ به سمت یک هدف است، دارای اصطلاحات و ادبیات خاصی است در ذیل هدف این مطلب به آن اشاره داریم.

شناخت مفاهیم بدون درک اصطلاحات ابهام ایجاد می‌کند، دلیل این که قبل از بیان هر عنوان شرح مختصری آمده، جلوگیری از این ابهام است. به‌ عنوان یک کارآفرین یا علاقه‌مند به حوزه کسب و کار شناخت این اصطلاحات به شما کمک می‌کند همانند یک حرفه‌ای سرمیز مذاکره با سرمایه‌گذار بنشیند. این که در هر مرحله چقدر سرمایه نیاز دارید در کنار اصطلاحات و ادبیات رایج آن موضوع این مطلب است. مراحلی که معمولا کسب و کارهای اینترنتی برای جذب سرمایه طی می‌کنند به این شرح است.

مرحله آغازین یا خودگردانی (Start Capital)

به سرمایه‌ای که در مراحل ابتدایی کار و در اولین گام در راه اندازی کسب و کار اینترنتی توسط شخص یا تیم بنیانگذار تهیه می‌شود، اصطلاحا سرمایه آغازین یا خودگردان گفته می‌شود، سرمایه آغازین یا خودگردان – که واژه خود گردآوری شده برای آن صحیح‌تر است صرفا بابت ساخت نمونه اولیه با هدف اعتبارسنجی ایده کسب و کار صرف می‌شود که معمولا از طریق پس انداز شخصی، دریافت وام‌های حقیقی، کمک خانواده، یا جمع‌سپاری (Crowd Funding) تأمین می‌شود. سرمایه تأمین شده در این مرحله نباید برای تأمین کالا، توسعه بسترهای پیچیده فنی یا تبلیغات گسترده استفاده شود.

با توجه به هزینه‌های اولیه راه اندازی یک وب سایت یا برنامه موبایلی در ایران، در مرحله آغازین بین 5 تا 20 میلیون تومان هزینه اولیه مورد نیاز است تا بستر اولیه یک کسب و کار به درستی راه‌اندازی و قابل ارائه باشد. ممکن است شخص یا تیم بنیانگذار به لحاظ مهارت فنی در توسعه وب بتواند کل یا بخشی از این هزینه را از طریق فعالیت و صرف وقت، درون‌سپاری کند با این حال اجتناب از این مبلغ با توجه به فضای رقابتی اینترنت، منجر به ایجاد هیچ زیرساخت مناسبی برای کسب و کار نخواهد شد.

فراموش نکنید شما هرگز نمی‌توانید با صرف حتی 10 یا 100 برابر این مبلغ کسب و کاری به وسعت دیجی‌کالا، اسنپ یا کافه‌بازار ایجاد کنید، این مبلغ فقط به شما توان اجرای یک پیش‌نمونه از ایده‌ای که در ذهن دارید را می‌هد. اکثر مشاورین و مربیان کسب و کار توصیه می‌کنند برای جذب سرمایه آغازین به سراغ سرمایه‌گذاران حرفه‌ای نروید چرا که اکثر شرکت‌های سرمایه‌گذاری یا سرمایه‌گذاران بر روی چیزی که قرار است بوجود بیاید سرمایه‌گذاری نمی‌کنند. شما باید در اولین جلسه ارائه، چیزی فراتر از ایده‌ی روی کاغذ یعنی شناخت کافی از مشتریان یک بازار داشته باشید.

سرمایه گذاران ابتدایی بذر کاشت یا (Seed Funding)

Seed Funding مرحله‌ای از سرمایه‌گذاری است که شما اطلاعات نسبتا قابل اتکایی از طرق اعتبارسنجی یا تحقیقات بازار از بازار هدف خود گردآوری کرده‌اید و با هدف پیدایش یا ایجاد هسته اولیه کسب و کار نیازمند جذب سرمایه یا حمایت مالی هستید. معمولا دوره پیدایش یا کاشت بذر یک کسب و کار به طور میانگین -بین 3 تا 6 ماه زمان نیاز دارد. حداقل سرمایه Seed مورد نیاز که برای رشد اولیه یک کسب و کار مورد نیاز است در ایران حداقل بین 20 تا 80 میلیون تومان است.

سرمایه‌گذارانی که در مرحله کشت ایده به بنیانگذار یا تیم کسب و کار اعتماد می‌کنند معمولا بیشترین خطر شکست را پذیرفته و طبیعتا کمترین قیمت را بابت سهام کسب و کار پرداخت می‌کنند. Seed Funding توسط برخی از فعالان حوزه کارآفرینی اشتباها  نوعی از سرمایه نامیده می‌شود که در واقع یک مرحله از سرمایه‌گذاری است. درصد واگذاری سهام در این مرحله معمولا کمتر از 15 درصد است.

راههای زیادی برای تأمین سرمایه اولیه (کشت یا بذر) وجود دارد که از جمله آنها می‌توان به شتاب‌ دهنده ‌های کسب و کار یا فرشتگان سرمایه‌گذار اشاره کرد. اگر یک سرمایه‌گذار علاقه‌مند به حضور در فضای کارآفرینی اینترنتی هستید، تأمین کنندگان سرمایه در مرحله Seed به تقلید از سرمایه‌گذاران بورس کل سرمایه خود را روی یک کسب و کار متمرکز نکرده و در سبدی چند کسب و کار تقسیم می کنند، چون همه کسب و کارهای نوپا به پایان مراحل رشد نخواهند رسید.

مرحله سرمایه پذیری یا رشد اولیه (Series A)

این مرحله به نام دور نخست یا Eearly VC سرمایه‌گذاری یا سرمایه پذیری نیز معروف است. در این مرحله می‌توان وارد مذاکره با سرمایه‌گذاران بزرگتر مثل سرمایه گذاران خطرپذیر یا صندوق‌های سرمایه‌گذاری تخصصی شد. معمولا کسب و کارهایی که وارد این مرحله می‌شوند معمولا بیش از یکسال از آغاز پیدایش آنها گذشته یا رشد متقاعد کننده‌ معادل آن را تجربه کرده‌اند. کسب و کارها در این مرحله حداقل تا مبلغ 500 میلیون تومان سرمایه جذب کرده و در ازاء آن حداکثر تا 25 درصد از سهام خود را واگذار می‌کنند.

مرحله سرمایه پذیری یا رشد ثانویه (Series B)

در این مرحله کسب و کار شخصیت حقوقی پیدا کرده و در ازاء واگذاری بخشی از سهام شرکت و بر اساس چشم‌انداز آن تا یک میلیارد تومان یا بیشتر می‌تواند سرمایه جذب کند. هرچقدر کسب و کاری بیشتر رشد کند تعیین دقیق عدم و رقم برای ارزش سهام آن سخت‌تر و پیچیده‌تر می‌شود. بر خلاف دوره Seed در این مرحله تعداد سرمایه‌گذارهای علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری بیشتر از کسب و کارهاست، در صورتی که در مرحله پیدایش تعداد کسب و کارهای درخواست سرمایه بیشتر است.

مرحله عرضه عمومی سهام

قابلیت تأمین نقدینگی با اعداد بالا و همچنین ارزش‌آفرینی اسمی برای هر سهم واقعی از شرکت، همچنین کاهش خطرپذیری جذب سرمایه از حداقل مزایای ارائه سهام عام شرکت است. برداشتن محدودیت‌های سرمایه‌پذیری و همچینن مدیریت بهتر منابع مالی از دیگر مزایی است که یک کسب و کار طی می‌کند. کسب و کارها در این مرحل دیگر استارت‌آپ یا کسب و کار نوپا محسوب نمی‌شوند. اگرچه در حال حاضر شرکت‌هایی در حوزه فناوری در فرابورس ایران علام حضور کردند هیچ یک کسب و کار نوپای رشد یافته محسوب نمی‌شوند.

در این مطلب از عدد میانگین صحبت کردیم، طبیعی است که اعداد و ارقام دقیق را باید از طرح کسب و کار استخراج کرده و تحلیل داد. تمامی اعداد و ارقام ذکر شده بر منبای عرف و شنیده‌هایی است که در حال حاضر در حوزه کسب و کارهای داخل کشور وجود دارد. طبیعی است که متوسط میانگین جهانی آن به مراتب بیشتر و بزرگتر است.

برچسب ها

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Close