عرضه چیست؟

عبارتست از جریان کالا - خدمات به بازار برای برآوردن تقاضا

Story Highlights

  • تعریف عرضه
  • عَرضه چیست به زبان ساده
  • بهترین عرضه
  • عرضه ی مازاد
  • منحنی عرضه و عوامل مؤثر بر عرضه(Supply Curve)
  • قانون عرضه (Law of Supply)
  • زمان و عرضه
  • تورم از دیدگاه عرضه

تعریف عرضه

عرضه (به انگلیسی: Supply ) عبارتست از جریان کالا – خدمات به بازار برای برآوردن تقاضا. همچنین می‌توان گفت:مقدار کالا و خدماتی است که تولیدکنندگان حاضرند در قیمتهای مختلف در اختیار مصرف‌کنندگان قرار دهند. شایان ذکراست که عَرضه بستگی به دو عامل دارد:

  1. درآمد
  2. هزینه تولید

عَرضه چیست به زبان ساده

عرضه عبارتست از جریان یک کالا یا خدمت به بازار برای برآوردن تقاضا. مثلاً عرضه گوشت تعیین کننده مقدار گوشتی است که فروشندگان حاضرند در دوره معینی (مثلاً یک ماهه) در بازار به فروش رسانند. توجه شود که عَرضه نشان دهنده مقدار کالایی است که فروشندگان مایل یا در صدد فروش آنند نه مقداری که عملاً در بازار به فروش می رود. در حقیقت این دو مقدار در بازاری که تعادل نباشد ممکن است تفاوت زیادی با یکدیگر داشته باشند. قیمت، یکی از عوامل مهم عرضه هر کالا به شمار می رود، و کلاً انتظار می رود در سطوح بالاتر قیمت عَرضه کالا نیز رو به افزایش گذارد.

هزینه تولید، مالیات ها و یارانه ها نیز از دیگر عوامل مهم موثر در میزان عرضه هستند. اهمیت مفهوم عَرضه در آن است که با دیگر نیروهایی که مبین تقاضا هستند، در مجموع، قیمت و مقدار مبادله شده هر کالا در بازار را معین می کند.

مثال عددی

سوال ۱: فرض کنید تابع عرضه (Supply) کالایی برای احمد به عنوان یک فروشنده برنج چنین باشد:

S= 4P – 1

میزان عرضه این کالا وقتی که قیمت (Price) برابر با ۴ دلار باشد را بدست آورید.

پاسخ: حل این مسئله بسیار ساده است. کافی است در معادله بالا به جای قیمت بگذارید ۴ و عرضه برابر با ۱۵ به دست خواهد آمد.

سوال ۲: احمد از چه قیمتی به بالا شروع به عرضه کالا خواهد کرد؟

پاسخ: برای پاسخ به این سوال باید عَرضه را برابر صفر قرار بدهید و قیمت را به دست آورید. در این مثال وقتی قیمت بیش از ۰.۲۵ دلار باشد، احمد به عرضه کالا خواهد پرداخت.

باید دقت داشت که تابع عَرضه کالایی صعودی است، بنابراین شیب تابع عَرضه هیچ وقت نمی تواند منفی باشد. یعنی ضریب قیمت و ضریب عَرضه می بایست هم علامت باشند. در این مثال ضریب قیمت ۴ و ضریب عَرضه ۱ است که هر دو یک علامت دارند، یعنی هر دو عددی مثبت هستند.

 

بهترین عرضه

منظور پایین‌ترین قیمتی است که برای فروش یک سهم در سیستم معاملات وارد شده است.

عرضه ی مازاد

اگر که قیمت خیلی بالا باشد، این امر موجب خواهد شد که عَرضه ی مازاد بر نیاز توسط اقتصاد بوجود بیاید، که باعث ناکارآمدی در تخصیص منابع موجود میگردد.

منحنی عرضه و عوامل مؤثر بر عرضه(Supply Curve)

قبل از بیان عوامل مؤثر بر عَرضه ذکر این مطلب لازم است که عموماً عَرضه به صورت نموداری در محور قیمت و مقدار نمایش داده می‌شود؛ به این معنی که مقادیر کالا را که تولیدکننده در قیمت‌های مختلف در طی یک دوره زمانی معین مایل به تولید و یا فروش آن است تحت نمودار عَرضه (با فرض ثابت بودن سایر عوامل که عَرضه را تحت تاثیر قرار می‌دهند) نمایش داده می‌شود.

شیب این منحنی برای یک کالا معمولاً مثبت است که نشانگر تشویق تولیدکنندگان به عَرضه بیشتر کالا برای کسب قیمت‌های بالاتر است. با توجه به این مقدمه باید گفته شود که عوامل مؤثر بر عَرضه عبارتند از قیمت، تکنولوژی، قیمت عوامل تولید، قیمت سائر کالاها، تعداد و اندازه تولید کنندگان هزینه تولید، مالیات و … . وقتی قیمت تغییر می‌کند در روی منحنی عَرضه حرکت خواهیم کرد. مثلا اگر قیمت بالا برود به همان میزان مقدار عَرضه نیز بالا خواهد رفت و بالعکس. اما دیگر عوامل مؤثر بر عَرضه اگر تغییر کنند موجب انتقال منحنی عَرضه به طرف بالا یا پایین خواهند شد. مثلا اگر مالیات بر کالایی وضع شود منحنی کالا به بالا منتقل خواهد شد و اگر یارانه به کالایی تعلق بگیرد منحنی عرضه به سمت پایین منتقل خواهد شد. هرقدر منحنی پایین‌ و در سمت راست نمودار قیمت – مقدار قرار بگیرد، بیشتر به نفع مصرف کننده است زیرا در قیمت پایین، کالای بیشتری نصیب او می‌شود.

قانون عرضه (Law of Supply)

همانند قانون تقاضا، قانون عَرضه نشان‌دهنده‌ی مقادیری است که با قیمتی مشخص به فروش می‌رسد، اما بر خلاف قانون تقاضا، رابطه‌ی عَرضه یک شیب رو به بالا را به نمایش می‌گذارد، یعنی هر چه قیمت بالاتر برود، مقدار عرضه بیشتر می‌شود. تولیدکنندگان در قیمت‌های بالاتر عَرضه را بیشتر می‌کنند، زیرا فروش تعداد زیاد محصول در قیمتی بالاتر درآمد آنها را بیشتر می‌کند.

زمان و عرضه

بر خلاف رابطه‌ی تقاضا، رابطه‌ی عَرضه عنصری از زمان به حساب می‌آید. زمان در عرضه اهمیت دارد، زیرا تأمین‌کنندگان باید به سرعت به تغییر در عرضه یا قیمت واکنش نشان بدهند اما نه همیشه؛ بنابراین فهم این موضوع مهم است که آیا یک تغییر قیمتی در نتیجه‌ی تغییر در تقاضا، موقتی است یا دائم.

فرض کنیم به دلیل شدت باران در فصل بهار، بازار شاهد افزایش تقاضا و قیمت برای محصول چتر است. تأمین‌کنندگان ممکن است خیلی ساده با شدت دادن به سرعت و زمان استفاده از تجهیزات خود، پاسخگوی تقاضا باشند، اما اگر این باران‌های مداوم در نتیجه‌ی تغییرات آب و هوا باشد، مردم برای کل سال به چتر نیاز خواهند داشت، در نتیجه انتظار می‌رود تغییر در تقاضا و قیمت طولانی‌مدت باشد؛ در نتیجه تأمین‌کنندگان، تجهیزات و زیرساخت‌های تولیدی خود را به منظور برآوردن این تقاضای طولانی‌مدت تغییر خواهند داد.

تورم از دیدگاه عرضه

تولیدات داخلی: با اجرای سیاستهای کنترلی در سال ۱۳۷۴ و برقراری ثبات نسبی در بازار، اقتصاد کشور با افزایش تولید ناخالصی داخلی و زیر بخش‌های آن (صنعت و معدن، کشاورزی، نفت و خدمات) مواجه گردید.

طی سالهای ۷۸-۱۳۷۶ تولید تحت تأثیر کاهش شدید درآمدهای ارزی کاهش یافت. در طی سالهای۸۲-۱۳۷۹ تولید از رشد قابل ملاحظه‌ای تحت تأثیر افزایش درآمدهای ارزی قرار گرفت (کتاب خلاصه تحولات اقتصادی کشور –بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران) و این امر افزایش عَرضه و کاهش تورم را به دنبال داشته است.

واردات: وابستگی به مواد و قطعات منفصله وارداتی از نارسائیهای مربوط به عرضه در بخش صنعت و معدن بوده است، لذا بر این اساس تراز ارزی بخش صنعت و معدن منفی بوده و متکی به ارز حاصل از فروش نفت می باشد، این نارسایی بخش صنعت و معدن را شدیداً در برابر نوسانات قیمت و فروش نفت آسیب پذیر می کند.

وجود ظرفیت خالی در بخش تولید، باعث افزایش هزینه‌های سربار شده و در نتیجه افزایش هزینه تمام شده تولیدات صنعتی و معدنی میگردد. ضعف‌های ساختاری که منجر به محدودیت عَرضه در بخش تولید می گردد بقرار زیر است:

الف) پایین بودن سهم سرمایه گذاری بخش خصوصی

ب) ناچیز بودن سرمایه گذاری خارجی

ج) پایین بودن سهم صادرات در کل صادرات کشور

د) بالا بودن قیمت محصولات صنعتی

 

برچسب ها

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Close